Sakit pada bahagian ari-ari, celah kelangkang, pinggul, punggung atau belakang pelvis sering dianggap sebagai perkara biasa semasa kehamilan. Namun, apabila kesakitan mula mengganggu aktiviti seperti berjalan, menaiki tangga, memakai seluar, berpusing di atas katil atau keluar masuk kereta, ia mungkin merupakan pregnancy-related pelvic girdle pain, atau PGP.

Pelvic girdle pain ialah keadaan muskuloskeletal yang melibatkan kawasan sendi, otot dan struktur sokongan di sekitar pelvis.

Kesakitan boleh dirasai pada:

• bahagian hadapan pelvis berhampiran sendi pubic symphysis;
• satu atau kedua-dua bahagian belakang pelvis berhampiran sacroiliac joint;
• kawasan punggung atau pinggul;
• pangkal paha atau bahagian dalam paha;
• tulang ekor;
• atau gabungan beberapa kawasan tersebut.

PGP merupakan keadaan yang biasa dan dianggarkan menjejaskan sekitar satu daripada lima wanita hamil. Walaupun ia lazim berlaku, kesakitan yang mengganggu fungsi harian tidak sepatutnya dianggap sebagai sesuatu yang perlu ditanggung sehingga bersalin. Penilaian dan rawatan awal boleh membantu mengurangkan kesakitan, memperbaiki pergerakan serta mengekalkan fungsi sepanjang kehamilan.

Apakah simptom pelvic girdle pain?

Simptom yang dialami oleh setiap ibu boleh berbeza. Antara simptom yang sering dilaporkan ialah:

• sakit pada bahagian ari-ari atau tulang pubik;
• sakit di bahagian belakang pelvis;
• sakit pada satu atau kedua-dua sacroiliac joint;
• sakit di bahagian punggung atau pinggul;
• sakit pada pangkal paha atau bahagian dalam paha;
• sakit pada tulang ekor;
• rasa mencucuk, menarik, tegang atau berdenyut;
• rasa tidak stabil atau seperti kaki tersangkut;
• bunyi atau rasa klik pada kawasan pelvis;
• kesukaran berjalan atau langkah menjadi semakin pendek;
• sakit ketika berdiri menggunakan sebelah kaki;
• sakit ketika memakai seluar, kain, stoking atau kasut;
• sakit semasa menaiki atau menuruni tangga;
• sakit ketika masuk atau keluar dari kereta;
• sakit ketika mengangkat atau membuka kaki;
• sakit ketika berpusing di atas katil;
• sakit ketika bangun daripada kerusi atau katil;
• sakit selepas berdiri, berjalan atau duduk terlalu lama.

PGP biasanya menjadi lebih ketara ketika melakukan aktiviti yang menghasilkan beban tidak seimbang pada pelvis, terutamanya pergerakan menggunakan sebelah kaki, pergerakan memusing, langkah yang terlalu besar atau aktiviti berulang.

Apakah perbezaan antara pelvic girdle pain, SPD dan SIJ pain?

Istilah pelvic girdle pain merangkumi kesakitan yang berlaku pada bahagian hadapan atau belakang pelvis semasa kehamilan.

Symphysis pubis dysfunction atau SPD

SPD sering digunakan untuk menggambarkan kesakitan yang lebih dominan pada bahagian hadapan pelvis, khususnya berhampiran pubic symphysis.

Pesakit mungkin mengalami:

• sakit pada tulang ari-ari;
• sakit ketika mengangkat sebelah kaki;
• sakit semasa memakai seluar;
• sakit apabila menaiki tangga;
• sakit ketika membuka kaki;
• sakit ketika masuk atau keluar dari kereta;
• rasa klik atau ketidakselesaan di bahagian hadapan pelvis.

Sacroiliac joint atau SIJ-related pain

Kesakitan ini lebih dominan pada bahagian belakang pelvis, berhampiran satu atau kedua-dua sacroiliac joint.

Pesakit mungkin mengalami:

• sakit pada sebelah punggung;
• sakit semasa berjalan;
• sakit ketika berpusing di atas katil;
• sakit apabila bangun daripada duduk;
• sakit semasa berdiri lama;
• sakit ketika memindahkan berat badan dari satu kaki ke kaki yang lain.

Walau bagaimanapun, lokasi kesakitan sahaja tidak mencukupi untuk menentukan rawatan. Seorang pesakit juga boleh mengalami gabungan simptom pada pubic symphysis, sacroiliac joint, tulang ekor, pinggul dan tulang belakang.

Oleh itu, physiotherapist perlu menilai keseluruhan corak kesakitan dan pergerakan pesakit, bukan hanya merawat kawasan yang sakit.

Mengapakah pelvic girdle pain berlaku?

Pelvic girdle pain tidak semestinya bermaksud pelvis telah “lari”, “terkeluar”, “senget” atau mengalami kerosakan kekal.

Semasa kehamilan, tubuh mengalami banyak perubahan, termasuk:

• peningkatan berat kandungan;
• perubahan pusat graviti;
• perubahan postur;
• perubahan cara berjalan;
• perubahan cara beban dipindahkan melalui tulang belakang, pelvis dan kaki;
• perubahan aktiviti otot abdomen, pinggul dan pelvic floor;
• perubahan hormon yang mempengaruhi struktur sokongan di sekitar sendi;
• perubahan corak pernafasan dan kawalan tekanan intra-abdominal.

Kesakitan boleh berlaku apabila sistem otot, sendi dan saraf tidak dapat menyesuaikan diri secara optimum dengan perubahan beban tersebut.

Sesetengah otot mungkin bekerja terlalu kuat dan menjadi tegang, manakala kumpulan otot lain mungkin tidak menghasilkan sokongan atau koordinasi yang mencukupi ketika ibu bergerak.

Antara faktor yang boleh meningkatkan risiko atau mempengaruhi PGP ialah:

• sejarah sakit belakang atau pelvic girdle pain sebelum hamil;
• sejarah PGP dalam kehamilan terdahulu;
• kecederaan lama pada pelvis, pinggul atau tulang ekor;
• pekerjaan yang memerlukan berdiri, berjalan atau mengangkat dengan kerap;
• pergerakan berulang yang tidak seimbang;
• aktiviti fizikal yang melebihi toleransi semasa;
• keletihan dan kekurangan rehat;
• kesukaran mengawal otot abdomen, pinggul dan pelvis;
• corak pergerakan yang meningkatkan tekanan pada kawasan sensitif;
• kebimbangan dan ketakutan untuk bergerak selepas mengalami kesakitan.

Oleh sebab faktor penyumbang boleh berbeza antara individu, rawatan tidak sepatutnya diberikan berdasarkan satu diagnosis atau satu senaman yang sama untuk semua pesakit.

Adakah pelvic girdle pain berbahaya kepada bayi?

Pelvic girdle pain yang berpunca daripada sistem muskuloskeletal biasanya tidak membahayakan bayi.

PGP juga tidak semestinya bermaksud ibu mempunyai kandungan yang bermasalah atau tidak boleh melahirkan secara normal.

Walau bagaimanapun, tidak semua kesakitan pelvis semasa kehamilan berpunca daripada PGP. Oleh itu, saringan yang sesuai perlu dilakukan untuk memastikan simptom yang dialami konsisten dengan masalah muskuloskeletal dan bukan disebabkan oleh keadaan obstetrik, perubatan atau neurologi yang memerlukan pemeriksaan lanjut.

Bilakah ibu perlu mendapatkan pemeriksaan perubatan segera?

Dapatkan pemeriksaan segera daripada doktor, klinik kesihatan, unit kecemasan atau pasukan materniti sekiranya sakit pelvis berlaku bersama:

• pendarahan dari faraj;
• keluar air atau cecair yang disyaki air ketuban;
• kontraksi yang kerap atau tanda kelahiran pramatang;
• sakit abdomen atau pelvis yang sangat kuat dan berterusan;
• demam atau menggigil;
• berasa sangat tidak sihat;
• sakit atau pedih ketika membuang air kecil;
• perubahan atau pengurangan pergerakan bayi;
• kebas atau kelemahan kaki yang semakin teruk;
• hilang kawalan pundi kencing atau usus;
• kebas pada kawasan celah kelangkang;
• sakit selepas terjatuh, kemalangan atau kecederaan;
• bengkak, kemerahan atau sakit kuat pada sebelah kaki;
• sesak nafas;
• sakit dada;
• pening, pengsan atau rasa hendak pengsan.

Sakit pelvis yang disertai pendarahan, kehilangan cecair, demam, kontraksi, perubahan pergerakan bayi atau simptom neurologi tidak sepatutnya dianggap sebagai pelvic girdle pain biasa.

Apakah yang dilakukan oleh WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist?

WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist tidak terus memberikan senaman yang sama kepada semua pesakit.

Rawatan bermula dengan penilaian bagi memahami:

• lokasi kesakitan;
• faktor yang mencetuskan simptom;
• corak pergerakan pesakit;
• tahap sensitiviti atau irritability;
• aktiviti harian yang terjejas;
• serta faktor yang mungkin mengekalkan kesakitan.

Matlamat rawatan bukan sekadar mengurangkan kesakitan ketika pesakit sedang berbaring di atas treatment bed.

Matlamat yang lebih bermakna ialah membantu ibu kembali melakukan aktiviti harian dengan lebih selesa, yakin dan selamat.

1. Temu bual dan clinical screening

Physiotherapist akan mendapatkan maklumat mengenai:

• usia kandungan;
• lokasi dan sifat kesakitan;
• bila simptom bermula;
• tahap kesakitan;
• aktiviti yang mencetuskan atau mengurangkan sakit;
• kesukaran berjalan, tidur, bekerja atau menjaga anak;
• sejarah kehamilan dan kelahiran terdahulu;
• sejarah sakit belakang, pelvis, pinggul atau tulang ekor;
• sejarah pembedahan atau kecederaan;
• simptom obstetrik, neurologi, urinari atau ginekologi;
• rawatan atau senaman yang telah dicuba;
• serta matlamat dan kebimbangan pesakit.

Clinical screening penting untuk mengenal pasti sama ada pesakit sesuai menerima rawatan physiotherapy atau perlu dirujuk kepada doktor dan pasukan materniti terlebih dahulu.

2. Functional movement assessment

Penilaian tidak terhad kepada memeriksa kawasan yang sakit.

Physiotherapist akan melihat bagaimana simptom berubah ketika pesakit melakukan aktiviti tertentu, seperti:

• berjalan;
• berdiri menggunakan sebelah kaki;
• mengangkat kaki;
• berpusing di atas katil;
• bangun daripada kerusi;
• bangun daripada posisi baring;
• menaiki tangga;
• memakai seluar;
• masuk dan keluar dari kereta;
• melakukan pergerakan pinggul;
• squat atau sit-to-stand.

Aktiviti yang paling mencetuskan simptom boleh digunakan sebagai baseline movement.

Pergerakan tersebut akan dinilai sebelum dan selepas intervensi bagi melihat sama ada rawatan menghasilkan perubahan yang bermakna dari segi kesakitan, kawalan atau keyakinan pesakit untuk bergerak.

3. Mengenal pasti pain pattern

Physiotherapist akan mengenal pasti corak kesakitan yang lebih dominan.

Anterior pelvic pain

Kesakitan lebih tertumpu pada bahagian hadapan pelvis, sekitar pubic symphysis, ari-ari atau pangkal paha.

Simptom biasanya bertambah ketika:

• mengangkat sebelah kaki;
• memakai seluar;
• menaiki tangga;
• berjalan jauh;
• membuka kaki terlalu luas;
• masuk atau keluar dari kereta.

Posterior pelvic pain

Kesakitan lebih tertumpu pada satu atau kedua-dua bahagian belakang pelvis, sekitar sacroiliac joint, punggung atau pinggul.

Simptom mungkin bertambah ketika:

• berjalan;
• berpusing di atas katil;
• berdiri lama;
• bangun daripada duduk;
• memindahkan berat badan;
• menaiki tangga.

Coccyx-dominant pain

Kesakitan lebih tertumpu pada tulang ekor.

Simptom mungkin bertambah ketika:

• duduk lama;
• duduk di permukaan keras;
• bersandar ke belakang;
• bangun daripada duduk;
• menukar posisi.

Lumbar atau muscular-dominant pain

Sesetengah pesakit mempunyai kesakitan yang lebih berkaitan dengan tulang belakang lumbar atau ketegangan otot tertentu.

Kawasan yang terlibat mungkin termasuk:

• gluteal muscles;
• piriformis;
• adductor;
• hip flexor;
• quadratus lumborum;
• otot belakang;
• struktur luaran di sekitar pelvic floor.

Seorang pesakit boleh mempunyai lebih daripada satu pain pattern pada masa yang sama. Oleh itu, rawatan perlu disesuaikan berdasarkan dapatan penilaian dan respons pesakit.

4. Pendidikan dan penerangan tentang keadaan

Pendidikan ialah sebahagian penting dalam pengurusan pelvic girdle pain.

Physiotherapist akan membantu pesakit memahami bahawa kesakitan tidak semestinya bermaksud pelvis mengalami kerosakan atau ketidakstabilan kekal.

Pesakit juga akan diberikan penerangan mengenai:

• faktor yang mencetuskan simptom;
• cara mengubah suai aktiviti buat sementara waktu;
• cara mengimbangkan aktiviti dan rehat;
• kepentingan kekal bergerak dalam had toleransi;
• cara mengurangkan ketakutan terhadap pergerakan;
• strategi menguruskan flare-up;
• serta tanda yang memerlukan pemeriksaan perubatan.

Pendidikan yang baik membantu pesakit memahami tubuhnya dan membuat keputusan yang lebih yakin sepanjang kehamilan.

5. Breathing dan down-regulation

Kesakitan boleh menyebabkan seseorang menahan nafas, mengetatkan abdomen, menggenggam otot punggung atau menegangkan pelvic floor tanpa disedari.

Tindak balas perlindungan ini boleh meningkatkan ketegangan dan menjadikan sesetengah pergerakan lebih sukar.

Bergantung pada penilaian, physiotherapist mungkin menggunakan:

• diaphragmatic breathing;
• lateral rib breathing;
• supported positioning;
• teknik relaksasi;
• pernafasan yang diselaraskan dengan pergerakan;
• strategi untuk mengurangkan ketegangan abdomen, punggung dan pelvic floor.

Tujuannya adalah untuk membantu sistem tubuh menjadi lebih tenang dan membolehkan pesakit bergerak dengan kurang perlindungan berlebihan.

6. Manual therapy mengikut keperluan

Manual therapy ialah intervensi menggunakan tangan yang boleh dilakukan pada otot, tisu lembut atau sendi yang berkaitan dengan simptom.

Bergantung pada dapatan penilaian, kawasan yang dirawat mungkin melibatkan:

• adductor;
• gluteus maximus;
• gluteus medius;
• piriformis;
• quadratus lumborum;
• hip flexor;
• tisu di sekitar sacrum dan pinggul;
• struktur luaran di sekitar pelvic floor;
• kawasan berkaitan tulang ekor.

Manual therapy tidak semestinya diperlukan oleh semua pesakit dan tidak sepatutnya menjadi satu-satunya rawatan.

Selepas intervensi, physiotherapist akan melakukan retest terhadap pergerakan yang sakit.

Sebagai contoh, sekiranya berpusing di atas katil merupakan aktiviti yang paling menyakitkan, pergerakan itu akan dinilai semula selepas rawatan bagi melihat sama ada terdapat perubahan pada tahap sakit, kawalan atau kemudahan pergerakan.

Bukti bagi sesetengah bentuk manual therapy dalam pengurusan PGP semasa kehamilan masih terhad atau tidak konsisten. Oleh itu, ia lebih sesuai digunakan sebagai sebahagian daripada pelan rawatan menyeluruh bersama pendidikan, senaman, movement retraining dan self-management.

7. Senaman yang dipilih secara individu

Tiada satu senaman khusus yang sesuai untuk semua kes pelvic girdle pain.

Senaman perlu dipilih berdasarkan:

• lokasi dan corak simptom;
• tahap irritability;
• usia kandungan;
• kemampuan semasa;
• respons terhadap pergerakan;
• aktiviti yang hendak dipulihkan;
• faktor kesihatan dan kehamilan pesakit.

Senaman mungkin melibatkan:

• koordinasi pernafasan dengan deep abdominal muscles;
• gentle abdominal bracing;
• hip atau adductor isometric activation;
• gluteal activation;
• low bridge atau variasinya;
• latihan kawalan pinggul;
• latihan kestabilan dalam posisi duduk atau berdiri;
• latihan keseimbangan;
• weight-transfer exercise;
• functional strengthening;
• latihan yang disesuaikan dengan aktiviti pesakit.

Senaman tidak sepatutnya menyebabkan kesakitan meningkat secara berterusan.

Posisi, dos, jumlah ulangan, rintangan dan tahap kesukaran perlu disesuaikan mengikut respons individu. Bukti mengenai stabilising exercise menunjukkan hasil yang berbeza antara kajian, sekali gus menguatkan keperluan untuk pemilihan dan progression senaman secara individu.

8. Functional movement correction

Pesakit kadangkala dinasihatkan supaya kurang bergerak, tetapi tidak diajar cara melakukan aktiviti harian dengan lebih selesa.

WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist akan membantu pesakit mencari strategi pergerakan yang lebih sesuai dengan keadaan semasa.

Berpusing di atas katil

Pesakit boleh diajar untuk:

• mengecilkan jarak antara lutut;
• mengaktifkan sokongan abdomen secara ringan;
• menghembus nafas ketika bergerak;
• menggerakkan bahu dan pelvis dalam satu unit;
• menggunakan tangan atau bantal sebagai sokongan jika perlu.

Bangun daripada kerusi

Physiotherapist boleh mengubah:

• kedudukan kaki;
• posisi badan;
• penggunaan tangan;
• arah pemindahan berat;
• koordinasi pernafasan;
• ketinggian tempat duduk.

Memakai seluar atau kasut

Pesakit mungkin dinasihatkan supaya duduk dan memasukkan kaki satu demi satu berbanding berdiri menggunakan sebelah kaki.

Masuk dan keluar dari kereta

Pesakit boleh mencuba untuk:

• duduk terlebih dahulu;
• mengekalkan lutut dalam julat yang selesa;
• membawa kaki masuk bersama-sama mengikut toleransi;
• mengelakkan pergerakan memusing yang terlalu besar.

Menaiki tangga

Strategi boleh melibatkan:

• langkah yang lebih kecil;
• menggunakan pemegang tangga;
• bergerak dengan lebih perlahan;
• naik satu anak tangga pada satu masa ketika simptom sedang sensitif;
• mengurangkan kekerapan naik turun jika perlu.

Pengubahsuaian ini biasanya digunakan buat sementara waktu untuk membantu mengawal simptom sambil kekuatan, toleransi dan keyakinan pergerakan dibina semula.

Ia bukan bertujuan menjadikan pesakit takut untuk bergerak.

9. Pelvic support belt assessment

Sesetengah pesakit mendapat manfaat daripada penggunaan non-rigid pelvic atau lumbopelvic support belt.

Physiotherapist akan menilai:

• jenis belt yang sesuai;
• kedudukan pemakaian;
• tahap ketat yang selesa;
• aktiviti yang memerlukan sokongan;
• sama ada kesakitan atau fungsi berubah selepas belt dipakai.

Belt tidak semestinya perlu dipakai sepanjang hari.

Ia biasanya digunakan sebagai alat sokongan ketika melakukan aktiviti tertentu dan bukan sebagai pengganti kepada senaman, movement retraining atau pemulihan fungsi.

NICE mengesyorkan supaya wanita dengan pregnancy-related pelvic girdle pain dipertimbangkan untuk rujukan physiotherapy bagi mendapatkan nasihat senaman dan/atau penggunaan non-rigid lumbopelvic belt.

10. Home exercise programme dan self-management

Pada akhir sesi, pesakit sepatutnya menerima pelan yang jelas dan realistik.

Pelan tersebut mungkin merangkumi:

• senaman yang paling sesuai;
• jumlah ulangan dan kekerapan;
• strategi ketika simptom flare-up;
• panduan aktiviti harian;
• posisi tidur atau berehat;
• penggunaan bantal atau sokongan;
• cara memakai pelvic belt jika diperlukan;
• aktiviti yang perlu dikurangkan buat sementara waktu;
• cara melakukan progression;
• tanda untuk menghentikan senaman dan mendapatkan pemeriksaan.

Home exercise programme yang terlalu panjang atau sukar boleh menyebabkan pesakit tidak konsisten.

Program yang baik ialah program yang:

• relevan dengan masalah pesakit;
• boleh dilakukan dengan selamat;
• tidak mengambil masa terlalu panjang;
• mudah difahami;
• boleh dipantau;
• dan boleh diprogress mengikut perubahan fungsi.

Adakah pesakit perlu berehat sepenuhnya?

Rehat sepenuhnya untuk tempoh yang panjang biasanya bukan penyelesaian utama bagi pelvic girdle pain.

Terlalu banyak aktiviti boleh meningkatkan simptom, tetapi terlalu sedikit pergerakan juga boleh menyebabkan kekuatan, toleransi dan keyakinan tubuh berkurang.

Pendekatan yang lebih sesuai ialah activity modification dan pacing.

Pesakit boleh belajar untuk:

• memecahkan tugasan besar kepada beberapa bahagian;
• berehat sebelum kesakitan menjadi terlalu kuat;
• mengelakkan berdiri menggunakan sebelah kaki terlalu lama;
• mengecilkan langkah ketika berjalan;
• menukar posisi dengan lebih kerap;
• mengurangkan aktiviti berulang yang mencetuskan sakit;
• menggunakan sokongan sementara jika diperlukan;
• meneruskan aktiviti yang masih boleh dilakukan dengan selesa.

Matlamat rawatan bukan untuk menghentikan semua pergerakan, tetapi membantu pesakit mencari jumlah dan cara pergerakan yang lebih sesuai.

Berapa banyak sesi rawatan diperlukan?

Bilangan sesi bergantung pada:

• tahap kesakitan;
• tempoh simptom;
• usia kandungan;
• jumlah aktiviti harian yang terjejas;
• sejarah kesakitan atau kecederaan terdahulu;
• tuntutan pekerjaan;
• tanggungjawab menjaga anak;
• respons terhadap rawatan;
• keupayaan melakukan self-management;
• keperluan progression senaman.

Sesetengah pesakit menunjukkan perubahan selepas satu atau dua sesi apabila pencetus utama berjaya dikenal pasti.

Pesakit yang mempunyai simptom lebih teruk, telah berpanjangan atau melibatkan beberapa pain pattern mungkin memerlukan rawatan susulan untuk mengawal simptom dan meningkatkan fungsi secara progresif.

Tiada rawatan yang boleh menjanjikan kesakitan akan hilang sepenuhnya dalam satu sesi.

Matlamat rawatan sepatutnya jelas dan boleh diukur, seperti:

• berpusing di atas katil dengan kurang sakit;
• berjalan dengan lebih selesa;
• berjalan untuk jarak yang lebih jauh;
• memakai seluar tanpa perlu berdiri pada sebelah kaki;
• menaiki tangga dengan lebih yakin;
• keluar masuk kereta dengan lebih mudah;
• tidur dengan kurang gangguan;
• kembali bekerja atau menjaga anak dengan lebih selesa.

Berapakah harga rawatan pelvic pain?

Sebagai panduan, harga bagi satu sesi rawatan pelvic pain mengikut spesifikasi WHPPA, yang dijalankan oleh WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist, adalah dalam julat:

RM180 hingga RM250 bagi satu sesi selama 45–60 minit

Sesi rawatan mungkin merangkumi:

• temu bual dan clinical screening;
• penilaian lokasi serta pain pattern;
• functional movement assessment;
• manual therapy mengikut keperluan;
• breathing dan down-regulation;
• individualized exercise prescription;
• functional movement correction;
• pelvic support belt assessment jika diperlukan;
• home exercise programme;
• pendidikan dan strategi self-management.

Kandungan setiap sesi akan bergantung pada dapatan penilaian dan keperluan individu. Tidak semua intervensi perlu dilakukan dalam satu sesi dan tidak semua pesakit memerlukan rawatan yang sama.

Pesakit yang memerlukan rawatan susulan boleh menikmati lebih penjimatan dengan mengambil:

• pakej 3 sesi;
• pakej 6 sesi;
• atau pakej 9 sesi.

Kadar penjimatan, kaedah pembayaran dan terma pakej mungkin berbeza antara practitioner.

Physiotherapist akan mencadangkan bilangan sesi berdasarkan keadaan pesakit. Pesakit tidak semestinya perlu mengambil pakej yang paling panjang sekiranya simptom dan fungsi menunjukkan peningkatan lebih awal.

Pesakit disarankan untuk menyemak harga sebenar, kadar pakej, lokasi rawatan dan polisi pembatalan secara terus dengan WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist yang dipilih.

Bolehkah ibu dengan pelvic girdle pain bersalin secara normal?

Kebanyakan wanita dengan pelvic girdle pain masih boleh merancang kelahiran normal, bergantung pada keadaan obstetrik masing-masing.

PGP sahaja bukan sebab automatik untuk menjalani pembedahan caesarean.

Semasa persediaan kelahiran, physiotherapist boleh membantu pesakit:

• mengenal pasti posisi yang lebih selesa;
• mengenal pasti julat bukaan kaki yang boleh diterima;
• berlatih pertukaran posisi;
• belajar menggunakan pernafasan semasa bergerak;
• mengurangkan tekanan berlebihan pada pelvis;
• mengenal pasti sokongan yang mungkin diperlukan semasa kelahiran.

Pasukan kelahiran juga perlu dimaklumkan bahawa ibu mempunyai PGP supaya:

• kaki disokong dengan baik;
• pertukaran posisi dilakukan dengan lebih terkawal;
• bukaan kaki tidak dipaksa melebihi julat yang selesa;
• posisi kelahiran disesuaikan mengikut keadaan ibu.

Keputusan mengenai kaedah kelahiran perlu dibuat bersama doktor dan pasukan materniti berdasarkan faktor obstetrik serta keadaan ibu dan bayi. RCOG menyatakan bahawa kebanyakan wanita dengan PGP masih boleh bersalin secara normal.

Jangan tunggu sehingga kesakitan menjadi terlalu teruk

Rawatan awal boleh membantu ibu:

• memahami keadaan yang dialami;
• mengenal pasti pencetus;
• mengawal simptom;
• mengekalkan fungsi;
• terus bergerak dengan lebih yakin;
• menyediakan strategi untuk menghadapi perubahan tubuh sepanjang kehamilan.

Dapatkan penilaian sekiranya kesakitan mula:

• mengubah cara berjalan;
• mengganggu tidur;
• menyebabkan kesukaran berpusing di atas katil;
• mengehadkan aktiviti kerja;
• menjejaskan penjagaan anak;
• menyebabkan ibu takut bergerak;
• memerlukan bantuan untuk aktiviti asas;
• atau semakin teruk dari minggu ke minggu.

Pelvic girdle pain bukan tanda ibu lemah, mengada-ngada atau tidak tahan sakit.

Ia merupakan keadaan yang boleh memberikan kesan besar terhadap pergerakan, tidur, emosi, pekerjaan, tanggungjawab keluarga dan kualiti hidup.

Dengan penilaian yang tepat, rawatan yang disesuaikan dan strategi self-management yang praktikal, ramai pesakit boleh bergerak dengan lebih baik dan menjalani baki kehamilan dengan lebih yakin.

Dapatkan bantuan WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist

WHPPA Verified Pelvic Pain Physiotherapist ialah physiotherapist yang telah mengikuti latihan khusus berkaitan penilaian dan pengurusan pelvic pain semasa kehamilan mengikut spesifikasi WHPPA.

Rawatan yang diberikan mungkin merangkumi:

• clinical screening;
• pain-pattern assessment;
• functional movement assessment;
• manual therapy mengikut keperluan;
• individualized exercise prescription;
• movement retraining;
• functional correction;
• pelvic support belt assessment;
• patient education;
• home exercise programme;
• pemantauan dan progression rawatan.

Gunakan Direktori WHPPA Verified Practitioners untuk mencari pelvic pain physiotherapist berdekatan anda.

Penafian perubatan

Artikel ini disediakan untuk tujuan pendidikan dan maklumat umum sahaja. Ia tidak menggantikan penilaian, diagnosis atau rawatan individu oleh doktor, obstetrician, midwife atau physiotherapist.

Sakit pelvis semasa kehamilan mempunyai pelbagai kemungkinan punca.

Dapatkan pemeriksaan perubatan segera sekiranya kesakitan berlaku bersama pendarahan, kehilangan cecair, kontraksi, demam, sakit abdomen yang kuat, perubahan pergerakan bayi, simptom neurologi atau tanda kecemasan lain.

Rujukan

1. National Institute for Health and Care Excellence. Antenatal Care: Recommendations for the Management of Pelvic Girdle Pain in Pregnancy.
2. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Pelvic Girdle Pain and Pregnancy.
3. National Health Service. Pelvic Pain in Pregnancy.
4. Vleeming A, et al. European Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Pelvic Girdle Pain. European Spine Journal.
5. Almousa S, Lamprianidou E, Kitsoulis G. The Effectiveness of Stabilising Exercises in Pelvic Girdle Pain During Pregnancy and After Delivery: A Systematic Review. Physiotherapy Research International.
6. Davenport MH, et al. Exercise for the Prevention and Treatment of Low Back, Pelvic Girdle and Lumbopelvic Pain During Pregnancy: A Systematic Review and Meta-analysis. British Journal of Sports Medicine.
7. National Institute for Health and Care Excellence. Evidence Review: Management of Pelvic Girdle Pain in Pregnancy.